هزار چم چقدر چم دارد این هزار چم
پیچم می دهد
چپ و راست راست و چپ
توی آینه : چشمه کیله جمع میشود توی تور
تیغ های نارنج توی دست ها
روی سا قه های افتاده ی برنج باران می بارد
جا به جا می شوم در سواری تنکابن - تهران
روی آسفالت دو خط موازی بر برف....می رسم به میدان آزادی
میدان زیر سپیدی برف خوابیده است
...دربست تا انقلاب
کنار دستفروش کتاب های دویست تومانی
صندوق های پرتقال پیاده میشود یکی یکی...
با پوتین هایش باتومی آویزان نزدیک میشود نزدیک تر
جمع می کنم خودم را
فردوسی ؟ ـ نه !
اخم می کند سید خندان
تجریش با گوله برفی می خورد توی سرم
گیج می خورم
می افتم
پرتقال ها قل می خورند
توی خیابانهای شوش
لاله زار
گلو بندک
له می شوم یکی یکی
زیر ماشین ها
اتوبوس های شرکت واحد
مترو ها
بین حلب های حلبی آباد
چپ وراست راست و چپ
تمام تنم به هم می پیچد
