تبليغاتX
منگنه
اسم خواهرم... 
اسم خواهرم معصومه است

با اتوبوس ها می اید

صندلی های جلو

صندلی های عقب

می نشیندو پیاده می شود

همدان  سردش میخواهد

آبادان     داغش !

رشت در گریه هایش پنهان میشود

تبریزی ست       اراکی    کتاب هایش روی نمناکی تاقچه ای در بویر احمد

سی و سه پل  ساندویچ نیم خورده اش را می بلعد

در پیا ده روهای شیراز بالا می آورد         تخت جمشید چشم می بندد

با کاشی هاست            قم می بویدش          تهران بغلش می کند

بی شناسنامه         با شناسنامه

مسافرخانه        می خندد

هتل ها         سر بر می گردانند

یکی  دو  چراغ        یکی  دو   بوق

          یکی می ایستد   

              می نشیند

قرمزی ناخن

                  سرخی لب ها

                                          طلا یی موها یش را میریزد بیرون

      پیاده رو ...

     لب های مانده بر سیگار    

     زیر قدم های عابران ....خاموش می شود

|+|
نوشته شده توسط مهدی حسین زاده در سه شنبه هفتم آذر 1385 و ساعت 13:43
فوتبال 
 

بلند می شوم  ببینم تکلیف این توپ چه میشود

بر می گردند سرخپوشان

چند پاس تودرتو

یکی به عمق

یک فرصت طلایی

استقلال قطع می کند و سانتری بلند وسط میدان

دوباره از راست

توپی بلند

جناح چپ نه...نمی تواند!

توپ بین قرمز ها

توی زمین استقلالی ها

تمام راهها را امتحان می کنند

نه... نمی شود

سوت وساق های خسته و سقوطی سه پله ای در جدول لیگ

چراغ ها یکی یکی خاموش می شوند

با ساق های خسته تر

راه آهنی ها صف می کشند

از قرمز ها باخته اند     از استقلال اهواز         از فولاد مبارک اصفهان

حالا روبروی آبی ها صف می کشند

سوت!

پاس های کوتاه   

         تکل

 پاس های کوتاه

       خطا

          پاس های کوتاه

         کارت قرمز!

۹ نفر تنها بازمانده ی راه آهنی ها

راه آهنی ها فقط بازی خودشان را بلدند

آرام و بی صدا به نیمکت خاموش خودشان برمی گردند

استقلال تنها تیم برنده است

داد می زنند تماشاچیان:

(( استقلال قهرمان میشه    خدا میدونه که حقشه....))

و من هنوز ایستاده ام ببینم تکلیف این توپ چه می شود!؟

 

 

|+|
نوشته شده توسط مهدی حسین زاده در چهارشنبه یکم آذر 1385 و ساعت 23:35